Prehistoria Szwajcarii

Epoka kamienia (paleolit, mezolit, neolit)

Paleolit (ok. 150 000 – 10 000 p.n.e.)

Pierwsze ślady obecności człowieka na terenach Szwajcarii pochodzą z późnego paleolitu. Odkrycia archeologiczne, takie jak narzędzia krzemienne i kości zwierząt, wskazują, że w okresach cieplejszych przebywali tu neandertalczycy. Główne stanowiska archeologiczne znajdują się w jaskiniach Birseck i Cotencher, gdzie znaleziono pozostałości obozowisk łowieckich.

W późniejszym paleolicie na terenie Szwajcarii pojawili się homo sapiens. Ich głównym zajęciem było polowanie na mamuty, renifery i dzikie konie, a także zbieractwo.

Mezolit (ok. 10 000 – 5 500 p.n.e.)

Po zakończeniu epoki lodowcowej zmienił się krajobraz – pojawiły się lasy i wzrosła liczba dostępnych zasobów. Ludzie zaczęli wykorzystywać nowe techniki polowania, takie jak łuki i strzały. Znaleziska z tego okresu, takie jak narzędzia z krzemienia i kości, pochodzą m.in. z regionu Lac de Neuchâtel.

Neolit (ok. 5 500 – 2 200 p.n.e.)

Neolit przyniósł osiadły tryb życia i rozwój rolnictwa. Społeczności zaczęły uprawiać zboża, hodować zwierzęta oraz budować stałe osady. Charakterystyczne dla tego okresu są osady palowe nad jeziorami, np. nad Jeziorem Zurychskim, Jeziorem Genewskim i Jeziorem Bodeńskim.

Ważne odkrycia archeologiczne:

• Osady palowe w Meilen i Twann – domy na palach, ochraniające przed zalaniem.
• Ceramika i narzędzia z kamienia – świadczące o rozwiniętym rzemiośle.

Epoka brązu (ok. 2 200 – 800 p.n.e.)

Epoka brązu w Szwajcarii charakteryzowała się rozwojem metalurgii oraz powstawaniem większych osiedli. Społeczności zaczęły wytwarzać narzędzia, broń i ozdoby z brązu, a także prowadziły handel z sąsiednimi regionami, m.in. z Doliną Renu i obszarami dzisiejszych Włoch.

Znaleziska archeologiczne:

• Cmentarzyska w Bibracte i Hauterive – groby z bogatymi darami grobowymi.
• Osady palowe w Zug-Sumpf i Auvernier – świadczące o rozwiniętej strukturze społecznej.

Epoka żelaza (ok. 800 p.n.e. – początek ery historycznej)

Epoka żelaza w Szwajcarii związana była z kulturą Hallstatt (800–450 p.n.e.) i Lateńską (450–50 p.n.e.), którą rozwijały plemiona celtyckie. W tym czasie zaczęły powstawać pierwsze ufortyfikowane osady na wzgórzach oraz grodziska.

Główne stanowiska archeologiczne:

• Oppidum w La Tène (kanton Neuchâtel) – jedno z najważniejszych centrów kultury celtyckiej.
• Cmentarzyska książęce w Châtillon-sur-Glâne – bogato wyposażone groby władców celtyckich.

Kultura lateńska, rozwijająca się na terenie Szwajcarii, była ostatnim okresem prehistorycznym i poprzedzała rzymskie podboje.